Telefon dzwoni, gdy siadasz do kolacji. Chcesz wysłuchać bliskiej osoby, ale myślisz też o kolejnym wieczorze bez czasu dla siebie. Dotąd nie ustalaliście, kiedy kończycie rozmowę. Teraz chcesz to zmienić.

Najpierw zastanów się: kiedy chcesz rozmawiać, jak długo i w czym możesz pomóc? Potem uprzedź bliską osobę o zmianie i przygotuj się do zakończenia rozmowy. NHS zaleca, by wspierając kogoś bliskiego, określić, w czym możesz pomóc, starać się tego trzymać i zostawiać czas dla siebie. Źródło: NHS o relacjach i granicach.

Sprawdź, kiedy i jak możesz pomóc

Przypomnij sobie kilka ostatnich wieczorów. Zapisz, ile trwały rozmowy i co przez nie odkładasz. Wybierz rozwiązanie, którego chcesz spróbować — na przykład dwie krótsze rozmowy w tygodniu zamiast codziennych telefonów. Godziny podane w tym tekście są przykładowe. Wybierz takie, które Tobie odpowiadają.

Zastanów się też, jaką pomoc możesz zaoferować. Możesz wysłuchać drugiej osoby i powiedzieć: „Mogę dziś posłuchać, ale nie podejmę się załatwienia tej sprawy”. Nie obiecuj pomocy, do której nie chcesz się zobowiązać.

Jeśli zwykle zgadzasz się, zanim sprawdzisz, czy masz czas, spróbuj powiedzieć: „Sprawdzę, czy mam dziś czas, i dam znać”. Więcej przykładów znajdziesz w tekście o pauzie przed automatycznym „tak”.

O co prosisz, a o czym decydujesz?

W tym ćwiczeniu oddziel prośbę do drugiej osoby od własnej decyzji: kiedy możesz rozmawiać i co zrobisz, gdy przyjdzie czas na zakończenie rozmowy.

Prośba i decyzja o czasie na rozmowę
  1. Prośba do bliskiej osoby

    „Czy możemy umawiać się na rozmowy we wtorki i czwartki?” — proponujesz wspólne ustalenie terminu.

  2. Twoja decyzja

    „Dziś mogę rozmawiać do 20.30. Wtedy zakończę rozmowę” — mówisz, ile masz czasu i co zrobisz.

Jeśli te dni nie pasują drugiej osobie, możecie poszukać innego terminu. Wybieraj spośród godzin, w których rzeczywiście chcesz i możesz rozmawiać.

Karta do przygotowania rozmowy

W poradniku o rozwiązywaniu problemów NHS proponuje wybrać konkretne działanie, zaplanować je, a później sprawdzić, co się wydarzyło. Poniższa karta to pomoc w uporządkowaniu myśli, przygotowana przez redakcję na podstawie tych wskazówek. Nie twierdzimy, że jej skuteczność została potwierdzona. Źródło: NHS o planowaniu i refleksji.

Wypełnij kartę przed kolejnym telefonem. W każdym polu wystarczy jedno lub dwa zdania.

Kiedy i jak mogę rozmawiać wieczorem
  1. Jak jest teraz

    Kiedy odbywają się rozmowy, ile trwają i co przez nie odkładasz? Opisz sytuację bez oceniania bliskiej osoby.

  2. Na co mam czas i siłę

    Zapisz dni, godzinę zakończenia rozmów i rodzaj pomocy, którą chcesz zaoferować.

  3. Co powiem

    Przygotuj krótką zapowiedź zmiany: zależy mi na naszych rozmowach, potrzebuję też czasu dla siebie, mogę rozmawiać w tych godzinach.

  4. Jak zakończę rozmowę

    Zapisz ostatnie zdanie i to, co po nim zrobisz, na przykład pożegnasz się i zakończysz połączenie.

  5. Co sprawdzę później

    Po kilku rozmowach zapisz, czy wybrane pory Ci odpowiadały i czy udało Ci się kończyć o zapowiedzianej godzinie.

Fikcyjny przykład: co powiedzieć przed rozmową i na jej koniec

Ten przykład pokazuje, jak skorzystać z karty. Nie opisuje prawdziwej osoby ani rozmowy.

Jak jest teraz: bliska osoba dzwoni niemal codziennie około 20.00. Rozmowy trwają mniej więcej godzinę, więc kolacja i odpoczynek przesuwają się na później.

Kiedy i jak mogę pomóc: we wtorki i czwartki od 20.10 do 20.30. Mogę słuchać, ale nie zobowiązuję się do rozwiązywania problemów, o których usłyszę.

Przed kolejnym wieczorem: „Rozmawiamy prawie codziennie. Chcę Cię słuchać, a wieczorem potrzebuję też czasu dla siebie. Od tego tygodnia mogę rozmawiać we wtorki i czwartki od 20.10 do 20.30. W pozostałe wieczory nie będę odbierać. Czy te terminy Ci pasują?”.

Na początku rozmowy: „Mam dziś czas do 20.30”. Gdy zbliża się ta godzina: „Za chwilę kończę, tak jak mówiłem na początku”. Na koniec: „Na dziś kończę rozmowę. Dobranoc”. Potem zakończ połączenie.

Gdy druga osoba wyrazi rozczarowanie, na przykład powie: „Ale ja jeszcze nie skończyłem”, możesz odpowiedzieć: „Rozumiem, że chcesz jeszcze porozmawiać. Na dziś kończę. Możemy porozmawiać znowu w czwartek”. Proponuj kolejny termin tylko wtedy, gdy chcesz i możesz go dotrzymać.

Po kilku rozmowach wróć do planu

W fikcyjnym przykładzie notatka po trzech telefonach mogłaby brzmieć: „Dwie rozmowy skończyły się o 20.30, trzecią przedłużyłem o kwadrans. Te dni mi odpowiadają, ale chcę wcześniej przypominać o końcu rozmowy”.

Sprawdź dwie rzeczy: czy wybrane pory Ci odpowiadają i czy robisz to, co zapowiadasz. Jeśli plan nie pasuje do Twoich możliwości, zmień go i powiedz o tym bliskiej osobie. Zadowolenie rozmówcy nie musi być jedyną miarą tego, czy ustalenia się sprawdzają.

Kiedy karta nie wystarczy

To ćwiczenie pomaga przygotować się do rozmowy o tym, kiedy i jak możesz wspierać bliską osobę. Nie rozwiązuje jej trudności ani nie gwarantuje, że zgodzi się na zmianę. Jeśli rozmowa o ustaleniach przeradza się w spór, możesz zaproponować przerwę i wrócić do tematu, gdy będzie spokojniej. Takie podejście opisuje też NHS w poradniku dotyczącym konfliktów w relacjach.

Karta zakłada, że możesz bezpiecznie odmówić i zakończyć połączenie. Nie jest przeznaczona do sytuacji, w których obawiasz się gróźb lub odwetu. Samo przygotowanie wypowiedzi nie daje wtedy planu postępowania.

Tekst przygotowany z pomocą AI. Służy codziennej refleksji i nie zastępuje indywidualnej porady ani psychoterapii.

Chcesz otrzymać kolejny poradnik?

Mniej więcej raz w miesiącu publikujemy nowy tekst o nadmiernym analizowaniu, relacjach, pracy lub czasie między sesjami terapii.

Polityka prywatności